Een voorwerp dicht bij de stem
In het oude Meso-Amerika kon het gezicht oor-, neus- en lipsieraden tonen. Vondsten, afbeeldingen en historische bronnen maken het mogelijk ten minste een deel van hun publieke rol te reconstrueren. In de Mexica-wereld werden sommige kostbare labret geassocieerd met macht, sociale positie en spreekvermogen.
De slang die beweegt
Het Metropolitan Museum bewaart een gouden labret in de vorm van een slang met een beweegbare tong, gedateerd in de Mexica-periode tussen de XIV en de vroege XVI eeuw. Het werk is niet alleen een diervoorstelling: het is een technisch vernuftig miniatuurvoorwerp, ontworpen om door een doorboring onder de onderlip te worden gedragen. Het binnenste gedeelte hield het op zijn plaats.
De slang had belangrijke betekenissen in de Mexica-kosmologie, maar het is niet juist automatisch dezelfde interpretatie toe te kennen aan elk sieraad dat haar voorstelt.
De adelaar en de rang
Een andere labret van het Met stelt een adelaarskop voor, eveneens verbonden met de beeldtaal van gezag en klasse. De goudsmeedkunst, de materiaalkeuze en de zichtbaarheid op het gezicht maakten het sieraad samen tot een sociale verklaring.
Doorboring en ritualiteit
Academisch onderzoek wijst op verbanden tussen piercing, identiteit, levensovergangen en rituele praktijken in Meso-Amerika. Niet alle doorboringen hadden dezelfde functie, en we kunnen ze niet zonder onderscheid terugvoeren op offers. De interpretatie hangt af van cultuur, plaats, periode en voorwerp.
Een hedendaagse labret en een Mexica-meesterwerk behoren tot verschillende werelden; ze naast elkaar bestuderen kan echter een gemeenschappelijk element blootleggen: het sieraad verandert het gezicht precies op de plek waar het lichaam communiceert.
